Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

''And supergirls don't cry''.

Χαμηλή μουσική,χαμηλός φωτισμός
και εγω δεν ειμαι καλα.
Σκευτομαι..
καθομαι και σκευτομαι το ποσα πολλα σημαινεις για μενα.
Το τι εχω περασει για να ειμαστε οπως ειμαστε τωρα .
Και δακρυζω...
ποσο θα ηθελα να βλεπω τα ματια σου...σαν ωκεανος..απεραντα,υπεροχα,μεγαλα με τις πυκνες βλεφαριδες που οταν δακρυζες κολλουσαν και φαινονταν ακομα πιο μεγαλες.
Και τα χειλη σου,ζουμερα σαν ενα φρουτο που μολις κοπηκε να με προκαλουν
να τα φιλησω.
Το σωμα σου.καλογυμνασμενο κ ξερεις..μου λειπει η αγκαλια σου.
Το φιλι σου.
Το αγγιγμα σου.
Η αγγαλιτσα σου.
Το βλεμμα σου.
Γιατι εισαι μακρια..γιατι μας χωρηζει η γαμημενη η αποσταση..αλλα 'νταξει δν το βαζουμε κατω.
Γιατι σ'αγαπαω και μ'αγαπας.
Και ο,τι και να γινει θα σ'αγαπαω.
Γιατι μονο εσυ με εκανες να αισθανθω ετσι..και συνεχιζεις.
και σε ευχαριστω που αλλαξες  η οχι λαθος..δν αλλαξες γτ οι ανθρωποι δεν αλλαζουν..απλα βελτιωθηκες...
σε ευχαριστω για αυτο γιατι δεν θα αντεχα αν συνεχιζες...
Θελω να γελας <3
θελω να βλεπω ζωγραφισμενο το χαμογελο στο προσωπο σου <3
Η αληθεια ειναι οτι δεν σ'αρεσει καθολου το γελιο σου αλλαα..
εγω το βρισω σεξι..οπως και την φωνη σου..
τελος παντων..
Σ'αγαπαω και μου λειπεις <3
Περιμενω να ερθεις σπιτι και να μιλησουμε..θα περιμενω,δν θα παω αποψε να κοιμηθω.
Στο υποσχομαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου