Εσυ τι θα επελεγες?

Υπαρχει ενας δρομος.

Ενας δρομος που στην συνεχεια θα ανακαλυψεις οτι απο αυτον προκυπτουν αλλα δυο μονοπατια.

Το ενα αριστερα και το αλλο δεξια.

Εισαι κουρασμενη,θες να φτασεις σπιτι.

Παρατηρεις οτι στο αριστερο μονοπατι ο δρομος ειναι τραχυς,χωματοδρομος,δυσκολος να περπατηθει.Υπαρχουν αγριοχωρτα και ο ηλιος φαινεται να κανει εκπτωση σε εκεινο το μονοπατι.

Επειτα το βλεμμα σου παει στο δεξι μονοπατι.Παρατηρεις εναν χωματοδρομο παλι αλλα  το εδαφος ειναι λειο,καθαρισμενο απο αγριοχωρτα.Γενναιοδωρος ο ηλιος φωτιζει το μονοπατι και μπορεις να δεις καθε λογης λουλουδι και φυτο.Ομορφα ζωα να ξεπροβαλλουν,αγρια,σπανια και δυνατα.

Εισαι κουρασμενη,θες να φτασεις σπιτι.

Πρεπει να αποφασησεις ποιο μονοπατι θα διαλεξεις.Χωρις να το πολυσκεφτεις διαλεγεις το δεξι,εκεινο το καλαισθητο μονοπατι με τον καθαρο δρομο.

Η διαδρομη ξεκιναει.

Βλεπεις λουλουδια με πολυ εντονα χρωματα.Το κυπαρισσι και το κιτρινο φαινεται να γεννηθηκε εδω.Ακολουθει το κοκκινο  και επειτα παλι το κυπαρισσι και το βιολετι.Ενας καμβας μπροστα σου.Επειτα παρελαυνουν απο μπροστα σου ελαφια σπανιου ειδους,λευκα αλογα κανουν επιδειξη μπροστα σου.Ο δρομος παρουσιαζει μερικα ψεγαδια αλλα τα ξεχνας στην στιγμη αφου σου προσφερει μια τοσο ομορφη θεα.Συνεχιζεις να περπατας και αρχιζεις να τρεχεις γιατι αρχιζει και σκοτεινιαζει..και πρεπει να πας σπιτι.

Αρχιζεις να σκονταφτεις,να χανεις το βημα σου συχνα..ο δρομος αρχιζει να γινεται σκληροτραχυλος,τα ζωα που ηταν πριν μαζι σου δεν ειναι πουθενα τωρα,οχι  εδω  για να σε βοηθησουν.Οσα φυτα ειδες πριν και σε μαγεψαν μετατρεπονται φυτα με αγκαθια ασχημα και αιχμηρα.

Αρχιζεις να αναρωτιεσαι πως θα ηταν να επαιρνες τον αλλον δρομο.Ειναι αργα ομως για τετοιες σκεψεις.Εχεις επιλεξει.

Οταν πια βγεις απο το μονοπατι βλεπεις το αλλο μονοπατι.

Εκεινο ειναι πια οπως ηταν αυτο που διαλεξες στην αρχη νομιζοντας οτι ηταν πιο ηπιο.

Και τα δυο οδηγουσαν στον ιδιο προορισμο.

Η επιλογη σου ηταν να διαλεξεις το ευκολο..το φαινομενικα πιο ευκολο γιατι θα εβλεπες αν διαλεγες το αλλο..πως εκεινο ηταν ευκολο και θα προσφερε οσα επιθυμουσες.

Και καπως ετσι θα πω αυτο που σκεφτομαι να ενταξω στο κειμενο μου...

Πιστευω οτι ολα γινονται για καποιον λογο.Διαλεξες τον δυσκολο δρομο χωρις να το γνωριζεις..εμαθες πως να επιβιωνεις ομως ακομη και αν περασες ασχημα...το οτι εφτασες στον ιδιο προορισμο που θα εφτανες αν ειχες επιλεξει τον αλλο δεν παει να πει κατ..απλως μονο οτι ο,τι ειναι να γινει θα γινει...αλλα εσυ πλεον εχεις αλλες εμπειριες και μπορεις να το αντιμετωπισεις καλυτερα.

Επελεξες το ευκολο γιατι βολευτηκες στην ιδεα να μην κουραστεις.Ειναι ανθρωπινο και λογικο...αλλα σε θελω στα δυσκολα..εκει σε θελω μαθιαα μου.

Να μαθεις να αγαπας,να βαζεις δυσκολα στον εαυτο σου.Να τολμας και να μην αφηνεσαι με την πρωτη.

Αν θες να ερωτευτεις να εισαι συγκρατημενος στην αρχη για να σιγουρευτεις.Μην σκεφτεσαι τοσο κανεις κακο στον εαυτο σου.

Μην κρινεις μονο απο οσα βλεπεις..δες μεσα απο αυτα.Να αγαπας αυτο που εισαι..αυτο ειναι ολο κ ολο ο,τι εχεις.Να σ'αγαπας.Αν σ'αγαπας δεν θα αναρωτιεσαι για τις επιλογες σου.

Να πιστευεις στην δυναμη σου.

Ξερω πως υπαρχουν πολλοι τροποι να το εκλαβει κανεις ολο αυτο που αφηγηθηκα και εχω σκεφτει πολλους τροπους...πολλα ''ηθικα διδαγματα'' αλλα ο καθενας καλο ειναι να το παρει αναλογα με το τι εχει αναγκη να βαλει σε ταξη στην ζωη του.

Καλο σας βραδυ!

Whiskey and the rain.

Όσο βραδιάζει τόσο μου λείπει και η μορφή σου…όχι επειδή είναι βράδυ..αλλά επειδή είναι Παρασκεύη…και τις Παρασκεύες σε ‘βλεπα..και τώρα απλώς είμαι στο σπίτι μου και καταλαβαίνω οτι δεν σε ξέχασα..γαμώτο.
Όλη η εβδομάδα πέρασε ήρεμα..χωρίς να σε σκέφτομαι και πολύ...δεν ήσουν ούτε η πρώτη ούτε και η τελευταία σκέψη μου,έλεγα πως πάω παρακάτω και όντως αυτό έχω στον νού μου να κάνω αλλά...όχι..δεν γίνεται την Παρασκεύη.
Ήταν κάτι σαν ραντεβού στο μυαλό μου...Παρασκεύη και Σάββατο...οι μόνες μέρες να σε βλέπω...
Και ήρθε η Παρασκεύη και σε είδα στο chat...και σίγουρα μπήκες λίγο πριν πας στο γνωστό μας στέκι....και σίγουρα θα είσαι με την γνωστή παρέα και εκείνην την κοκκινομάλλα που την έχουν πάρει όλοι...ναι ναι ξεκατινιάσματα..άσε μας και εσύ...ΑΝ κάνετε ακόμη κάτι...γιατί ούτε εσύ ούτε και εκείνη κρατάτε κάτι..τεριάζετε υποθέτω...μα μου την σπάει...πριν ένα γαμημένο λεπτό κοιτούσες εμένα καλά καλά και μετα φίλησες εκείνην..και ξέρεις οτι είμαι εκεί και κάνεις τις μαλακίες σου...και αν ήξερες οτι εγώ ήμουν ... πως να το πώ..μ'αρέσεις περισσότερο απο τις σαύρες που κυκλοφορείς...τι να σου λέω και εσένα...
Αναρωτιέμαι μόνο γιατί πάντα βρίσκεις τρόπους να κατεβαίνεις στα μάτια μου...τόσο πολύ δεν σε νοιάζει πια?...τουλάχιστον ρε μπάσταρδε μη με κοιτάζεις..μην σκαλώνεις πάνω μου,μη μου μιλάς...
Θα σε ξεχάσω.
Σιγά πια...
Δε καταλαβαίνω γιατί ενώ ξέρει κάποιος τι αξίζει επιμένει σε κάτι που δεν καταλαβαίνει την αξία του...δεν ξέρω..ίσως να είναι εγωισμός.Σκατά στα μούτρα μας με τον εγωισμό.
Δεν θέλω να ασχολούμαι..και απλώς...ήταν Παρασκεύη θεέ μου...
Σκατά να περνάς ρε...

''you don't have to worry about thing you can't change''.

Περπαταει χαλαρος,ηρεμος..μαλλον σαν τον λιγο μεγαλυτερο αδερφο του.Παντα με τα χερια στις τσεπες.Κοιταζει ευθεια και μετα απο λιγο χαμηλωνει το βλεμμα του με τα χερια στις τσεπες.Μπαινει μεσα στο μπαρ...χαιρεταει την παρεα του χαμογελαστος..παντα χαμογελαστος.Επειτα κοιταζει λιγο γυρω του,με βλεπει...οκ..πλεον ξερει οτι ειμαι εκει.Βγαζει το μπουφαν του και χαλαρωνει το κορμι του οπως συνηθως.Εγω εκει...σαρωνω καθε κινηση.
''ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ?'' μου λεει μια φιλη μου..''δεν γινεται να μην τον κοιταξω'' απανταω χαζογελωντας.
Δεν γινεται ρε πουστη μου να μην σε κοιταζω...βγαζει κατι πανεμορφο,κατι συνεσταλμενο και ταυτοχρονα ''σταρχιδιαμολ''..κατι τοσο ευγενικο και ομορφο...που σε ωθει να τον γνωρισεις.Θελω να ειμαι διπλα του...τον ακουμπαω και το κανω ανεπαισθητα...δεν μπορω..θελω να ειμαι διπλα του,κοντα του..να ξερω πως βλεπουμε τα ιδια πραγματα,τα ιδια ατομα,αναπνεοουμε τον ιδιο αερα ρε πουστη μου αλλα προφανως οχι τα ιδια ονειρα.Τον κοιταζω και θελω  να παρω τα ματια μου απο πανω του και απλως δεν μπορω.
Τον κοιταξω καλα,εξωνυχιστικα..σκαλιζω καθε λεπτομερεια του στην μνημη μου να μπορω να τον φανταζομαι ρεαλιστικα.
Ποσους μηνες τον εβλεπα εξω...παντα κατι περιεργο εφερνε μαζι του,στην αυρα του..χωρις να ξερω το γαμημενο υπεροχο ονομα του.
Και μην μεινεις απωθημενο...σε παρακαλω..οχι..μη μου δωσεις μια μικρη γευση και φυγεις...να μεινεις..θελω να μεινεις...θελω να ειμαι και να εισαι μερος της καθε μερας..να κανεις τσιγαρα τα βραδια για 'μενα,να πηγαινεις να κοιμηθεις και να σκεφτεσαι εμενα,να ξυπνας..να τρως..να εισαι στο μαθημα και να σκεφτεσαι τι μπορει να κανω..να με βλεπεις και να μην με αφηνεις απο τα ματια σου..να με κρατας ρε..να εισαι εκει..με το μυαλο σου και με το σωμα σου και με την ψυχη σου..να δινεις ψυχη..αυτο θα 'θελα...και μαλλον ζηταω πολλα.
Επιμενω καιρο...προφανως και δεν το ξερεις...σε ειδα με την αλλη την ηλιθια..και απο ο,τι εμαθα σε πληγωσε και λιγο...το περιμενα οτι θα το εκανε..παρ'ολα αυτα ηξερα οτι δεν θα κρατησει...ηξερα και ακριβως το ποσο θα κρατησει...και οντως τοσο κρατησε..και τωρα μαλλον εισαι μονος σου..και σε βλεπω σε διαδρομους να μιλας με κοκκινομαλλες και νευριαζω..και διακοπτεις να με χαιρετησεις και εγω απο μεσα μου θελω να σε αγκαλιασω και να σε φιλησω αλλα προσπαθω να ειμαι διακριτικη...και πες μου αληθεια πως δεν το 'χεις καταλαβει....γιατι το δειχνω...κανε κατι ρε πουστη μου αφου ξερεις και ξερω οτι κατι νιωθεις...δεν ειναι το ιδιο με το δικο μου και αυτο νομιζω πως το ΄χω καταλαβει..γιατι αν ηταν θα ηθελες να μου μιλας ολη την ωρα και δεν ξερω και 'γω τι αλλο.
Δεν ξερω αν πρεπει να ελπιζω για 'σενα και για 'μενα..δεν ξερω τι θες..δεν ξερω τι σκεφτεσαι..δεν ξερω αν την υποσχεση σου την κρατησες ή αν θα την κρατησεις....θα επιμεινω λιγο ακομη..μα τι ειναι τοσο δυσκολο?...Σε θελω τοσο πολυ...πραγματικα..
Προφανως και το να το παιξω πως δεν με νοιαζεις δεν θα πιασει γιατι ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν θα το παω καλα αλλα μαλλον κατι τετοιο θα προσπαθησω....δεν γινεται να κολλανε οσοι δεν θελω και να μην κολλανε οσοι θελω να κολλησουν..τι σκατα..κατι παει λαθος...
Σκατα στα μουτρα μας.
Σε θελω.
Καληνυχτα ρε Βλακα.

Δεν σε αδικωμδεν ξερω.

Δεν σε αδικω.
Ξερω τι σκεφτοσουν και δεν με επαιρνες τηλεφωνο..ξερω πως λειτουργεις.
Ξερω πως θα λες ''αν θελω να σε παρω τηλεφωνο και αν σε νοιαζομαι να βρω τροπο''..ξερω..
Ξερω γιατι μιλας κωδικοποιημενα.
Ξερω γιατι δεν ησουν καλα τελευταια.
Ξερω γιατι μου μιλουσες αποτομα.
Ξερω γιατι νευριασες εκεινο το βραδυ και εφυγες με το μηχανακι...παντα αυτο κανεις..παντα φευγεις απο τα προβληματα σου.
Δεν ξερω γιατι δεν αναρωτιεσαι το γιατι δεν σε επαιρνα τηλεφωνο τοσες μερες.
Δεν ξερω γιατι δεν αναρωτιεσαι το γιατι κανεις αυτο που μαλλον σε ενοχλει να το κανω εγω και το κανεις εσυ
Δεν ξερω γιατι δεν αναρωτιεσαι το αν ημουν και γω ασχημα ψυχολογικα...και χειροτερα...γιατι ηξερες πως δεν ημουν καλα.
Δεν καταλαβαινω αν αναρωτηθηκες καθολου γιατι δεν σου ειπα αυτο το πραγμα που αφορα εμενα...γιατι προτιμησα να το πω σε συγκεκριμενα ατομα.
Και ιδιαιτερα γιατι περιμενεις να κανω αυτο που θες απο την στιγμη που τοσες μερες δεν με νοιαστηκες?
Επειδη σ'αγαπαω?εκμεταλλευεσαι το οτι δινομαι?
Δεν παιζει.

Καθομαι και αναπολω.

Εχει χειμωνιασει.
Το μεσημερι φευγει σιγα σιγα για να υποδεχθει το απογευμα και ο ηλιος δεν φαινεται.Φυσαει και τα πρασινα σκοινια των ρουχων χορευουν στον ρυθμο του αερα.Ακουω απο κατω ενα φροτηγο και τις μελωδιες του γειτονα που παιζει ηλεκτρικη κιθαρα.Ολα αλλαζουν.
Εχουν μεινει πισω ολα....ερωτες ανεκπληρωτοι,ερωτες που δεν τους εζησα οσο ηθελα,ερωτες που με πληγωσαν,ερωτες που πληγωσα.Βλεμματα μονο βλεμματα,βλεμματα που εξελιχθηκαν σε κατι και αλλα που δεν εβγαλαν πουθενα.
Δεν ξερω αν οσα εχω μου αρκουν..ή αν τελικα και εγω τα εχω ολα εκτος απο αυτο που θελω.Δεν ειναι αδικια να ψαχνεις παντα το ανικοανοποιητικο και να μην ερχεται ποτε με την μορφη που το θες?θελω να πω πως..ναι..μαλλον δεν θα σ ρθει ποτε ετσι οπως το θες αλλα ειναι αδικια να μην ερχεται εστω που κατι του μοιαζει.
''Ειναι τα βλεμματα τροφη''...δεν μπορω να μην τον κοιταζω...θυμαμαι τα λογια του Γιωργου που μου 'λεγε πως οι γυναικες δεν πρεπει να καρφωνονται,να μην πολυκοιτανε..να δειχνουν την δυναμη τους ετσι..αλλα ρε πουστη μου δεν μπορω.Τον εχω απεναντι μου,δεν τον εχω καθε μερα ...συγκεκριμενα δεν ξερω ποσο συντομα θα τον ξαναδω αφου δεν μιλαμε...αλλα αν κρινω απο ολες τις φορες που τον εχω δει θα τον ξαναδω ισως σε μερικους μηνες..α ναι ξεχασα..σε μερικους μηνες δινει και θα φυγει.
ΔΕΝ ΜΕ ΘΕΛΕΙ Η ΤΥΧΗ.
Καρφωθηκα.Τον κοιταζα σαν χαζη...δεν το ελεγχω..οπως τοτε που τον ειδα μια φορα και δεν μπορουσα να παρω τα ματια μου απο πανω του.Δεν ειναι Ο θεος...εχει ομως το κατι..εχει το πιο ομορφο ''κατι'' που εχω δει ποτε...και πιστεψε με βρισκω στους περισσοτερους ανθρωπους την ομορφια ευκολα...αλλα αυτος ειναι αλλο..εχει τοσο ομορφη,ηρεμη αυρα..με αναγκαζει να ειμαι κοντα του,να νιωθω κοντα του.Δεν μου'χει ξανατυχει...τον κοιτουσα και χαμογελουσα απλα δεν μπορουσα να κανω τπτ αλλο...δεν πιστευω στον ερωτα με την πρωτη ματια...δεν υπαρχει για εμενα αυτη η μορφη ερωτα...αλλα δεν ξερω...με μαγεψε πραγματικα...και εδω μου ερχονται τα εξης λογια απο εναν βιβλιο της Ελενης Δαφνιδη που ειχα διαβασει...:
''Με μάγεψε.
Ο σχεδόν εφηβικός του ενθουσιασμός με παρασύρει τόσο πολύ ,ωστε δίνω πολύ μεγαλύτερη σημασία στο εκφραστικό του πρόσωπο παρά στα λόγια του.
Η μαμά του πρέπει να τον νανούριζε με το Χορό της νεράιδας απο ζαχαρωτό απ’τον Καρυοθραύστη του Τσαϊκόφσκι.Είναι η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω για όλη αυτή τγ γλυκύτητα και τη μαγεία που περιβάλλει κάθε του κίνηση.Απο το πρόσωπο του αναβλύζει μια πηγαία ευγένεια και το βλέμμα του αντικατοπτρίζει εναν σχεδόν παλιομοδίτικο ιπποτισμό.Θα μπορούσε να είναι ο ιδρυτής του Ερωτισμού και ο άνθρωπος που εφηύρε τη Σαγήνη.''

Αυτος και εσυ.

Σε βλεπει απο μακρια και τρεχεις στην αγκαλια του..ειναι λιγο πιο ψηλος απο 'σενα..σε αγκαλιαζει και κλεινεις τα ματια σου οχι σαν καλη ηθοποιος,νιωθεις την θερμη της αγκαλιας του.Σε φιλαει στο μετωπο και το προσωπο σου σκιζει ενα πλατυ χαμογελο..ολο ευτυχια.
Χαμογελαει...βλεπεις τι ομορφος που γινεται οταν χαμογελαει και σαγηνευει ο,τι κινειται,καθε κυτταρο σου...σε κανει να χαμογελας και μενει αποσβολωμένος οποτε το κανεις..και δεν ειναι οτι εχεις δα και το πιο ωραιο χαμογελο αλλα αυτος κολλαει,σε θαυμαζει,κλεβει καθε εικονα σου να την θυμαται μετα.
Βαζει τις παλαμες του στα παγωμενα μαγουλα σου,προσπερναει την κουκουλα του φουτερ σου και σκυβει ελαχιστα να σου δωσει ενα φιλι να σε ζεστανει.Εχεις το κορμι του να σε ζεσταινει ομορφα και  ακομη και να χιονιζε δεν σε νοιαζει γιατι κατι θα βρισκες να κανεις για να ζεσταθεις...αφου..διαολε...εισαι μαζι του.
Πας να του μιλησεις...εχει καταλαβει ηδη που θα καταληξεις.
Πας να τον φιλησεις και σε κανει καθε φορα να τον ερωτευεσαι.
Μαλωνεται,του φωναζεις..μα πως μπορεις να του φωναξεις οταν ξερεις πως αυτος καθεται και σε ακουει και ζυγιζει καθετι που του λες?δεν σε γραφει...ειναι εκει.
Πας σπιτι του...ειναι κομματια απο το διαβασμα και ειναι μισοξαπλωμενος..πας και ξαπλωνεις διπλα του,τον αγκαλιαζεις οσο πιο ηρεμα και στοργικα μπορεις και εκεινος αντιλαμβανεται την παρουσια σου και σε παιρνει μια αγκαλια...
Ειναι διακριτικος μα συναμα καυστικος.
Ειναι σεξυ και παραλληλα συνεσταλμενος.
Εχει τα περισσοτερα απο οσα θες.
Εχεις τα περισσοτερα απο οσα θελει.
Εσυ και αυτος.

.

Δεν ξερω τι να σου πω...αληθεια.

Σε βλεπω on στο chat και δεν ξερω αν πρεπει να σου μιλησω...

Και αν πρεπει τι να σου πω?φοβαμαι πολυ μηπως δεν παρω απαντηση...μπηκες στρατο νομιζω..

Εχεις λιγες μερες που βγαινεις...θελω να ζητησω μια γαμημενη συγνωμη αλλα δεν εδωσες την ευκαιρια τοτε που επρεπε και καλα εκανες...ειχα κανει μαλακια.

Απο την μια δεν ξερω αν πρεπει να ζητησω κιολας..πατσι ειμαστε..απο την αλλη ομως δεν φερθηκα καλα εγω σαν ατομο..σαν αυτη που ξερω πως ειμαι...Ισως να ηθελες κατι της στιγμης...και παλι ομως δεν φερθηκα οπως θα φερομουν εγω σαν...εγω.

Βλεπω τις φωτογραφιες σου και απλως θαυμαζω το ποσο ομορφος εισαι και το ποσο ομορφα ακουγοταν το ''κοριτσι μου'' που μου 'λεγες πριν με φιλησεις κοιτοντας τα χειλη μου αχορταγα.

Ξερω πως δυσκολα θα ειμαστε μαζι..στην πραγματικοτητα ειναι πολυ δυσκολο πλεον...και γενικα..εσυ φοιτητης Πατρα εγω θα φυγω σε λιγο...

Βλεπω τις φωτογραφιες με τις αδερφες σου απο Ιταλια...θυμαμαι πως σου ειχα κλεψει λιγα λογια για αυτες..μου ειχες πει οτι δεν εχεις μητερα...δεν βρισκω και τον λογο να μου ειπες ψεματα απλως και καλα για να πεσω οπως και να 'χει δεν ξερεις ποσο το χαιρομαι που εισαι διπλα τους και χαμογελας..και χαμογελανε και εκεινες..

Μετα πειθω τον εαυτο μου οτι ισως και να ησουν λιγο μαλακας...σου λενε οχι και επιμενεις...για να ειμαι και ειλικρινης με εσενα διπλα ΠΟΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΟΧΙ?εγω ειπα παντως...αλλα φαινοταν πως ηθελα μαζι σου...τελος παντων καταληγουμε στο οτι εγω φταιω προφανως για τα λαθος μηνυματα που εδωσα...απο την αλλη βλεπω τα ματια σου,το χαμογελο σου...ο,τι μου βγαζεις...κατι τοσο συναισθηματικο,σεξυ ταυτοχρονα..συνεσταλμενο...

Φιλολογος ρε μαλακα..να τον βλεπεις,να τον εχεις απεναντι και να σου κανει μαθημα..δεν θελω απλα να το φανταζομαι...

Το μυαλο μου ειναι μπερδεμενο.

Απλως δεν ειμαι εγω για φασεις και μαλακιες...αφου ειμαι συναισθηματικη ρε πουστη μου τι χαλαρωσα το καλοκαιρι?

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ το καλοκαιρι ο,τι εκανα το περνουσα χαλαρα ρε παιδι μου σχετικα...και τωρα δεν ξερω πως και τι εχω κολλησει σε αυτον που παρα το οτι προχωρησα μετα απο αυτον..μαλακιες πραγματικα..δεν ξερω τι θελω...απλα πραγματα που νομιζα οτι τα ειχα ξεκαθαρισει με εμενα προφανως δεν το ειχα κανει...

Τωρα ειμαι μονη μου και ετσι θελω να μεινω..γιατι και να ηθελα κατι δεν εχω χρονο..διαβαζω πολυ,δεν θελω να καταναλωσω ενεργεια τζαμπα σε κατι που δεν θα αξιζει...αν ερθει κατι πολυ καλο να ειστε σιγουροι οτι θα βρω τον χρονο ωστε να αφιερωσω μεχρι τοτε  θα κατσω λιγο μονη μου και μ'αρεσει ετσι οπως ειμαι να σας πω την αληθεια.

So,ειναι ομορφο να σε σκεφτομαι το βραδυ,να αναστατωνομαι οποτε βλεπω like σου αλλα μαλλον μεχρι εκει.