Blank.

Θελω να γραψω....δεν εχω ομως κανενα θεμα για να πω..

στην πραγματικοτητα εχω τοοσα πολλα να πω για το τι παιζεται στην ζωη μου τον τελευταιο καιρο μα οταν παω να γραψω ολα γινονται λευκα στο μυαλο μου και παω να συνταξω κατι και το σβηνω...τι να πεις..απλα το μονο σιγουρο ειναι οτι νιωθω πολυυ μπερδεμενη..βασικα ειμαι.


Θα επανορθωσω το υποσχομαι.

θα 'μαι παντα εκει.

Ενα συγγνωμη που εχω τοσο καιρο να γραψω καταρχην.

Εχω τοσα νεαα...
ανθρωποι ηρθαν και εφυγαν.
Ας αρχησω απο κατι λοιπον..ο δρομος μου και ο δικος του χωρισαν.Δεν μπορουσε αλλο να προχωρησει,ειχα κουραστει πια,δεν ειχα αλλο να δωσω...του εδωσα πολλα στην αρχη,βιαστηκα να επενδυσω χωρις να εχω σημαδια οτι αξιζει να βιαστω..το 'χω ξαναπει..οκ μου φεροτανε μετα καλα ομως δεν ειχα αλλη υπομονη....ενιωθα το σωμα μου και την ψυχη μου κουρελι.Για το καλο μας λοιπον.Τωρα μιλαμε στο τηλεφωνο και καταλαβαινω απο τον τονο της φωνης του οσα αλλαξαν.Σ'αγαπαω και δεν ξεχναω οσα εγιναν,οσα περασαμε,οποτε κλαψαμε,οποτε γελασαμε,οποτε κοιταζομασταν και ολα <3.Παντα θα νοιαζομαι για εκεινον...ο,τι θελει θα 'μαι διπλα του..αλλωστε η αγαπη,η πραγματικη αγαπη εννοω δεν φευγει ποτε ουτε σβηνει.
'Ολα γινονται για καποιον λογο.Θα θυμαμαι παντα τα μεγαλα ματια του που κοιτουσαν καθε κινηση μου,τι ομορφια ματια αληθεια ενιωθες να σε παγιδευουν σε καθε βλεμμα.Το φιλι του,τα χειλη του,τα χερια του,το καθε τι πανω του.Το χαμογελο του και το χαζοχαριτωμενο γελιο του,τα υπεροχα αρμονικα χαρακτηρηστικα του και τα ζυγωματικα τουΤο αγγιγμα του στο σωμα μου,στο προσωπο μου και στην ψυχη μου.''Οσα μου μαθε λοιπον μενουν για παντα χαραγμενα και οσα ζησαμε μαζι δεν ειναι κατανοητα για τον καθενα.''.
2 χρονια σχεσης και 3 χρονια γνωριμιας.Θελω να ειναι πραγματικα καλα,και να χαμογελαει παντα γιατι του παει.Ενιωθα πως αν συνεχιζαμε να ειμαστε μαζι(οπου θα΄τανε ακομα πιο δυσκολο γιατι λογω αποστασης δεν μπορουσα να ειμαι  κοντα του οποτε το επιθυμουσα αλλα δεν ηταν αυτος ο κυριος λογος)δεν θα τον εκανα πια ευτυχισμενο.Τα καταλαβε οσα ειπα και ηξερε οτι αν δεν ειχε κανει οοσα λάθη ειχε κανει στην αρχη τωρα δεν θα ειχαμε κουραστει αλλα ολα συμβαινουν για καποιον λογο αλλωστε κανενας δεν ειναι αλανθαστος.Υπομονη και αντοχη ειναι αυτη...δεν ειναι αναλλοιωτη.
Λοιπον,κλεινω αυτο το ποστ λεγοντας πως καθε τελος μια αρχη,για το καλο μας ειναι.Ξερει πως θα 'μαι εκει οποτε με ζητησει να τον στηριξω και να τον ακουσω και πως δεν θα τον αγαπησει καμια αλλη τοσο οσο εγω.

Θαμμενη ζωντανη.

Αν πεθανω κανεις δεν θα μαθει πως με λενε...κρατα αποσταση ξενε..

Χασου μεσα σε αυτο.

Αρκετες φορες καθομαι βαζω φουλ ενα τραγουδι,κλεινω τα ματια μου και στηριζω το κεφαλι μου στα γονατα μου οπου τα φερνω κοντα στο προσωπο μου.
Νομιζω αν με εβλεπε καποιος θα με περνουσε για πρεζακι για την συγκεκριμενη φαση...
Χανομαι σε λογια και ρυθμο.Σε ο,τι δινει ρυθμο.Σε ο,τι κανει το μυαλο μου να σταματαει να σκεφτεται οτιδηποτε και να αφοσιωνεται στο κομματι.

Ο,τι ονειρευομουν.

Πριν απο 8 χρονια σε ενα χαρτι ειχε γραψει :
''Θελω να βρω εναν ανθρωπο που να με αγαπαει,να ειναι ομορφος και καλος.ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ...επισης να με αγαπαει και αυτο.''.
Τα χρονια περασαν το ''να με αγαπαει'' ειχε μεινει χαραγμενο.Ανουσιες σχεσεις που δεν εδινε και πολλα ουτε και επαιρνε..βεβαια ποτε δεν ηταν απο τις τυπισσες που αν δεν επαιρνε δεν εδεινε απλα ηταν ''αμοιβαιο''.Ωσπου βραδυ Οκτωβριου  γνωριζει εναν τυπο πριν 3 χρονια.Εντελως σε ακυρη φαση.
Δεθηκαν αμεσως,αρχησαν να ανοιγονται ειδικα εκεινος...εκεινη ποτε δεν το συνηθιζε να ανοιγεται..μετα απο πουστιες και τα λοιπα ειχα κοψει το συνηθειο.Μετα απο 6 μηνες ειπαν το πρωτο ''σ'αγαπαω'' το πρωτο σ'αγαπαω που ειχε πει σε καποιον,που ειχε πει και το ενιωθε.Ανασφαλεια...μεγαλη ανασφαλεια απο την απεναντι πλευρα..το ακουσε..το ακουσε το ''σ'αγαπαω'' και απο εκεινον ομως φοβοταν μηπως τον πληγωσει.Μετα απο εναν χρονο εκεινη καταλαβε πως πλεον τον αγαπουσε πιο αληθινα απο τοτε και πιο πολυ.
Υπηρξε καιρος που ειχε πεσει σε ελαφρια καταθλιψη για εκεινον.Ηταν δυσκολη η κατασταση τους αλλα εκεινη επεμενε..μεχρι που οι πιο βαριες μαλακιες αρχισαν να χτυπουν την πλατη της αλλα και τον θωρακα της...η καρδια της ραγισμενη.Ηξερε οτι τα μισα κομματια μεσα του ανηκαν.Αρχισε να απομακρινεται απο εκεινον...αρχισε να σεβεται τον εαυτο της και να τον αγαπαει μεχρι που καταλαβε και εκεινος οτι μονο αυτη τον αγαπουσε τοσο πιστα και ανελπιστα...οτι τον γεμιζε.Σταματησε να την ποναει...προσπαθησε να κεντησει τα  κοψιματα της καρδιας της σαν να ηταν υφασμα,προσπαθησε να κολλησει τα κομματια της καρδιας της που του ανηκαν.Μετα απο 3 μηνες και αφου ειχε καταλαβει οτι θα την εχανε γιατι η κοπελα δεν ειχε αλλη υπομονη εγινε ενας αγγελος και η κοπελα πετουσε στα συννεφα.Οι 3 μηνες εγινα 1,5 χρονος και συνολικα 2 χρονια.
Εκεινος παρεμεινε αγγελος..εκεινη αλλαξε εδωσε πολλα σε σημειο να μην εχει να δωσει και οταν εκεινος εγινε αγγελος να μην μπορει να του χαιδεψει με υπομονη τα φτερα του.Δεν εχει σημασια ''εστρωσε'' και αυτη.
Καταλαβε οτι εκεινο το γραμμα που ειχε γραψει πριν 8 χρονια...η ευχη της ειχε εκπληρωθει.
Τον κοιτουσε και το εβλεπε.
Εκεινος ηταν.
Εκεινος ειναι και θα ειναι.Τουλαχιστον ετσι πιστευε και πιστευει.
Ενα γραμμα μετα απο 8 χρονια :
''Ευχομαι πλεον...αφου τον εχω βρει να μην τον χασω ποτε.''

Think positive.

Λοιπον νιωθω πως εχω καιρο να γραψω.
Καταρχην περασα 6 υπεροχες μερες και νυχτες.Ηταν εδω.
Πριν ετοιμασα τα πραγματα μου..θα φυγω αυριο για 'διακοπες' με την παρεα.
Πφ..εχω πολλα αγχη...θελω πραγματικα να πετυχω καποια πραγματα μεσα στον χειμωνα...θελω απλα να πιστεψω σε αυτο και να τα πετυχω.
Οταν θες κατι πολυ λενε γινεται...δεν θα μιλησω και συνωμοσιες του συμπαντος...απλα για την θετικη σκεψη.
Απλα σκεψου θετικα βρε χαζη...ολα καλα θα πανε και θα σου κατσει η φαση ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ τ θες.
Η δυναμη του μυαλου ειναι δυνατη.

Πφ..προσπαθω να μου δωσω κουραγιο γαμω....
Με σκοτωνει το μυαλο μου..οι σκεψεις μου τρωνε τ κυτταρα...
για αυτο θελω να πιστευω πως ολα θα πανε καλα...
Βασικα αυτο με συμφερει να κανω...ωστε η ψυχικη μου υγεια να ειναι καλα.
Σκεφτομαι πολλες φορες ''γιατι σε μενα?'' χωρις να υποννοω '' γιατι σε μενα και οχι σε αλλους..'' αλλα γιατι γαμω σε μενα? τι εχω προλαβει να κανω?δηλαδη οκ...τι σκατα μπορει να εχω κανει και να δοκιμαζεται η αντοχη μου ετσι?!
Απλα ειπαμε...σκεψου θετικα..και ολα θα πανε καλα.

This feeling,,,

Ειμαι ευτυχισμενη.

Ελπιζω το ιδιο και για σας (=.