Δες το και εσυ.

Ξυπνας το πρωι,πιανεις γρηγορα τα μαλλια σου πανω σε εναν ψηλο κοτσο περιεργα  και πας στο μπανιο.Εκει ερχεσαι σε επαφη με τον εαυτο σου..με ενα ιδιο εγω αλλα το νιωθεις ξενο.Ειναι ο καθρευτης εκει να σου γεννα εντυπωσεις που δεν αντιστοιχουν στην πραγματικοτητα.
Νιωθεις περιεργα..νιωθεις ομορφη αλλα κατι σε χαλαει...το βλεπεις.Οταν εισαι στον συγκεκριμενο καθρευτη σ'αρεσεις,οταν πας σε αλλους τι γινεται?
Θυμασαι παλια ειχες πολυ αυτοπεποιθηση και σου την 'επεφταν' καθε φορα που εβγαινες.Και τωρα σκεφτεσαι σου την 'πεφτουν' και οχι λιγοι αλλα κατι εχει αλλαξει με το μεσα σου.
Γιατι νιωθεις μουντη?Εκει ερχομαι εγω για να σου δωσω λιγο να καταλαβεις.
Δεν θα σε πω χαζη ασχετως που εισαι.
Δες το καθαρα..εισαι πανεμορφη.Εισαι ψηλη με υπεροχο  γυμνασμενο αλλα και με καμπυλες σωμα που πολλες θα ηθελαν και στο λενε καθημερινα,εχεις υπεροχο στυλ και βγαζεις κατι αυθεντικο εξω στον κοσμο που σε κοιταει.Εισαι ανθρωπος του ωραιου.Εχεις ομορφα μελοπρασινα εκφραστικα ματια,καλοσχηματισμενα και ζουμερα χειλη,υπεροχα μακρια μαλλια.Λεπτα δαχτυλα,γυναικεια.Εχεις μια λεπτομερεια στο προσωπο που σε κανει ξεχωριστη,ξερεις εσυ.
Γελας συχνα και ξερω πως δεν σ'αρεσει το χαμογελο σου αλλα και μονο που σε ακουν να γελας τους φτιαχνεις την διαθεση.Εχεις σεξυ βλεμμα πολλα υποσχομενο.Ο τροπος που περπατας τους δειχνει οτι εισαι σιγουρη για τον εαυτο σου,αποφασιστηκη και δυναμικη αλλα και σκληρη.
Ξερεις οτι μπορεις να κερδισεις καποιον...απλα το ξερεις ακομα και αν οι ελπιδες σου ωρες ωρες σε εγκαταλειπουν.Εισαι σοβαρη εκει που πρεπει και εκει που δεν πρεπει να εισαι σοβαρη δινεις τον καλυτερο σου εαυτο.Θα ελεγα πως η αυρα σου παγιδευει.
''Εισαι πανεμορφη..τι αλλο να σε νοιαξει..ο κοσμος βλεπει..δεν νιωθει..ενταξει?''.Ξερω πως σε νοιαζουν πολλα και οχι μονο η ομορφια σου,αλλα ολα τ αλλα τα εχεις και το ξερεις.Φτανει να μαθεις οτι εισαι και πολυ ομορφη επισης και αυτο που θες,αυτον που θες μπορεις να τον εχεις.Αν δεν τον αποκτισεις οχι δεν ησουν και καλα αρκετα ασχημη για αυτον..απλα δεν εκατσε..στην τελικη ξερεις οτι δεν μπορουμε να αρεσουμε σε ολους.Πραγματικα,νιωσε σιγουρη μεσα απο το ομορφο σεξυ περπατημα σου και το βλεμμα σου και θα καταλαβεις τι περνας στους αλλους.Μονο οταν νιωθεις εσυ ομορφα με τον ευατο σου και οι αλλοι το καταλαβαινουν.Η λεγομενη αυρα.Η δικια σου αραγε τι χρωμα να εχει...χμμ..νομιζω γκριζομπορντω.Ειναι αυτο που εκπεμπεις στους αλλους.Εισαι υπεροχη..απλα πιστεψε το και ολα θα πανε καλα.
Και μην σε ακουσω ΠΟΤΕ ΝΑ ΛΕΣ πως εισαι λιγη,ή ασχημη για τον ταδε και αλλες τετοιες βλακειες.
Στο γραφω αυτο αν ποτε θυμηθεις οτι το εχω γραψεις να το διαβαζεις για να νιωθεις οπως κανονικα
πρεπει.

Κανενας την μερα,κανενας την νυχτα.

Δεν ειμαι κανενας δεν εισαι κανενας
στα μαλλια μιας ομορφης κοπελας
πρεπει να γινουμ 'αερας
Μια εικονα ανεμελη δεν ειναι ανεφικτη
απλα δομημενη και απερριτη
οτι χρειαζομασταν παντα
κι ας μην ειμασταν εντιμοι
-και σα δευτεροι εντρομοι

Ο φοβος της αποτυχιας
μια πηγη κακιας
μια ιστορια
που θαπρεπε να ναι αστεια
μα με τη τοση αδιαφορια
μοιαζει κρυα
Η γαμημενη μαγεια
της ειλκικρινειας
εχει θαφτει πισω απο προσωπεια

Τα ματια ενος παιδιου
πρεπει να γινουν βωμος για θυσιες
να πεθανουν σ'αυτον εγωισμοι
απο νυχτες κρυες
Πονταρω στο οτι οποιος μισει εχει αγαπησει
και στο οτι οποιος μενει στη σιωπη ειχε μιλησει

Για το αντιθετο δεν μπορει κανενας τους να με πεισει
Μοοναδικη λυση για στασεις αρνητικες αγαπη χωρις ανταλαγμα
στα σκουπιδια ενοχες
αγαπη μονο κι ας γιναμε λυκοι
------------------------
Και αν με ρωτας γιατι δινω τοση βαση στα γραπτα μου
(εμενα ποτε) (δεν ενεπνεε σεβας) η προσωπικοτητα μου
δεν ειμαι κανενας ο πιο ασημαντος ανθρωπος της γενιας μου
ενα τερας μες τους πριγκιπες της αρενας μιας δευτερας
και καρδια μου - θα εκαιγα τα ονειρα μου
αν μπορουσα να νιωσω εστω και κατι στην αγκαλια μου
μα ποτε δεν ησουν δικια μου - μια σκλαβα στο ονομα μου
ενα ονομα που εγω ο ιδιος εφτιαξα για τη χαρα μου
Τι ειρωνεια...οτι κανω εγω για μενα
να γυρναει πισω σε μενα
το καλο κακο
και το κακο καλο
μα τοσο μπερδεμενα
που το τελευταιο
βολευε παντα εσενα ναι
στο τελος εσενα...
Δε ξερω αν ηταν καρχαριας μεγα
μα σιγουρα ειναι λευκο ακριβο
και με κανει να νιωθω οπως αυτη(οι)
οοο
οχι ολα ιδια ειναι μαλλον
(Μη με αφηνεις ρε μπουρδελο
και δε μου χει μεινει αλλο)
Αλλη μια νυχτα που πεθαινω
Αλλη μια νυχτα που πεθαινω
Αλλη μια νυχτα που πεθαινω
....κανενας....

Η ψυχη σου και ο καθρευτης.

''Ο,τι δειχνει η ψυχη σου δεν το δειχνει ο καθρευτης..και ας εισαι ψευτης.''
Κοιτιεσαι στον καθρευτη και βλεπεις κατι που σου αρεσει.Τον/την κοιτας μετα και κοιτας κατι πραγματικα ομορφο.Ομως υπαρχει μια αντιθεση.Η ψυχη του ειναι τοσο απλησιαστη,τοσο σκοτεινη,τοσο μαυρη που σε απωθει απο κοντα του.Να η καταρα σου.Η ομορφια σου ειναι η ασχημια της ψυχης σου.Οφειλεται σε αυτην.Κρυβεις τελεια τοσα πολλα σκατα πισω απο τα υπεροχα ματια σου.

Ξερω.

Ξερω οτι εχω καιρο να γραψω
αλλα ξερω επισης οτι θα με συγχωρεσετε (=

Ειμουν τοοσο κουρασμενη..διαγωνισματα σε φροντιστηριο και σχολειο(και ακομα δεν τελειωσαμε..ε ναι λυκειο..τι να κανεις..),δεν κοιμομουν καλα,πολλες υποχρεωσεις και λαθος ατομα.
Βασικα δεν ξερω αν ηταν λαθος..δεν μετανιωνω για τιποτα απο ολα αυτα οποτε δεν θα επρεπε να τα χαρακτηριζω ως ''λαθος''...καποτε ηταν αυτο π ηθελα οποτε δεν μετανιωνω.Απλα να δες..οταν κατι δεν μου κανει,οταν κατι δεν ειναι αυτο που θελω προτιμω να μην χανω τον καιρο μου.Ναι,σαφως και ξερω πως δεν προκειται να βρω αυτο που ακριβως θελω αλλα τουλαχιστον δεν θελω να εχει καποια συγκεκριμενα πραγματα στον χαρακτηρα του που με απωθουν και με νευριαζουν.
Ξερω τι θελω και τι χρειαζομαι.

Συγγνωμη.

Μια λεξη που καποιοι την λενε επειδη πρεπει,αλλοι επειδη την νιωθουν,αλλοι επειδη νομιζουν οτι την νιωθουν και αλλοι επειδη νομιζουν οτι πρεπει.Εχω πει τοσες φορες το συγγνωμη οταν δεν επρεπε επειδη νομιζα οτι το αξιζα..οτι αξιζα να παρακαλω γιατι και καλα ειχα κανει κατι..ναι μαλακα ειχα κανει κατι..ημουν η χαζη που για παραδειγμα τους ειχα δωσει την εντυπωση οτι παντα εγω θα τρεχω οποτε ναι συγγνωμη για αυτο θα επρεπε να ζηταω οχι για λαθη π εκαναν εκεινοι και ζητουσα εγω αντι για αυτους.
Οπως και να εχει εχω γινει τοσο σκληρη πλεον στο θεμα ''συγγνωμη'' που νιωθω πως καλα κανω αλλα...
Δηλαδη δεν μπορω να σου ζητησω τωρα συγγνωμη..ξερω βασικα πως επρεπε να παρω τηλεφωνο αλλα δεν ειχα καρτα..μου ειπες ''ισως'' οποτε θα μπορουσες να ξαναπαρεις τηλεφωνο..ΟΧΙ βασικα ΦΤΑΙΩ..ναι το ξερω απλα και με την δικη σου συμπεριφορα...θελεις να καθομαι να σε παρακαλω να ερθεις μαζι μου  και δεν θα το κανω.Θα σου ζητησω συγγνωμη γιατι εκανα μαλακια και φταιω πιο πολυ εγω το αναγνωριζω αλλα μη μου κανεις το δυσκολο ατομο και καλα.Θελω να το λεω οταν ειμαι σιγουρη γιατι το λεω και να το εννοω.

Blank.

Θελω να γραψω....δεν εχω ομως κανενα θεμα για να πω..

στην πραγματικοτητα εχω τοοσα πολλα να πω για το τι παιζεται στην ζωη μου τον τελευταιο καιρο μα οταν παω να γραψω ολα γινονται λευκα στο μυαλο μου και παω να συνταξω κατι και το σβηνω...τι να πεις..απλα το μονο σιγουρο ειναι οτι νιωθω πολυυ μπερδεμενη..βασικα ειμαι.


Θα επανορθωσω το υποσχομαι.

θα 'μαι παντα εκει.

Ενα συγγνωμη που εχω τοσο καιρο να γραψω καταρχην.

Εχω τοσα νεαα...
ανθρωποι ηρθαν και εφυγαν.
Ας αρχησω απο κατι λοιπον..ο δρομος μου και ο δικος του χωρισαν.Δεν μπορουσε αλλο να προχωρησει,ειχα κουραστει πια,δεν ειχα αλλο να δωσω...του εδωσα πολλα στην αρχη,βιαστηκα να επενδυσω χωρις να εχω σημαδια οτι αξιζει να βιαστω..το 'χω ξαναπει..οκ μου φεροτανε μετα καλα ομως δεν ειχα αλλη υπομονη....ενιωθα το σωμα μου και την ψυχη μου κουρελι.Για το καλο μας λοιπον.Τωρα μιλαμε στο τηλεφωνο και καταλαβαινω απο τον τονο της φωνης του οσα αλλαξαν.Σ'αγαπαω και δεν ξεχναω οσα εγιναν,οσα περασαμε,οποτε κλαψαμε,οποτε γελασαμε,οποτε κοιταζομασταν και ολα <3.Παντα θα νοιαζομαι για εκεινον...ο,τι θελει θα 'μαι διπλα του..αλλωστε η αγαπη,η πραγματικη αγαπη εννοω δεν φευγει ποτε ουτε σβηνει.
'Ολα γινονται για καποιον λογο.Θα θυμαμαι παντα τα μεγαλα ματια του που κοιτουσαν καθε κινηση μου,τι ομορφια ματια αληθεια ενιωθες να σε παγιδευουν σε καθε βλεμμα.Το φιλι του,τα χειλη του,τα χερια του,το καθε τι πανω του.Το χαμογελο του και το χαζοχαριτωμενο γελιο του,τα υπεροχα αρμονικα χαρακτηρηστικα του και τα ζυγωματικα τουΤο αγγιγμα του στο σωμα μου,στο προσωπο μου και στην ψυχη μου.''Οσα μου μαθε λοιπον μενουν για παντα χαραγμενα και οσα ζησαμε μαζι δεν ειναι κατανοητα για τον καθενα.''.
2 χρονια σχεσης και 3 χρονια γνωριμιας.Θελω να ειναι πραγματικα καλα,και να χαμογελαει παντα γιατι του παει.Ενιωθα πως αν συνεχιζαμε να ειμαστε μαζι(οπου θα΄τανε ακομα πιο δυσκολο γιατι λογω αποστασης δεν μπορουσα να ειμαι  κοντα του οποτε το επιθυμουσα αλλα δεν ηταν αυτος ο κυριος λογος)δεν θα τον εκανα πια ευτυχισμενο.Τα καταλαβε οσα ειπα και ηξερε οτι αν δεν ειχε κανει οοσα λάθη ειχε κανει στην αρχη τωρα δεν θα ειχαμε κουραστει αλλα ολα συμβαινουν για καποιον λογο αλλωστε κανενας δεν ειναι αλανθαστος.Υπομονη και αντοχη ειναι αυτη...δεν ειναι αναλλοιωτη.
Λοιπον,κλεινω αυτο το ποστ λεγοντας πως καθε τελος μια αρχη,για το καλο μας ειναι.Ξερει πως θα 'μαι εκει οποτε με ζητησει να τον στηριξω και να τον ακουσω και πως δεν θα τον αγαπησει καμια αλλη τοσο οσο εγω.